W sporach prawnych najwięcej mówi się o argumentach, dowodach i przepisach. To one tworzą formalny szkielet postępowania. Ale jest jeszcze jeden element, który często decyduje o jego przebiegu. Spokój. Nie chodzi o brak emocji. Chodzi o zdolność ich kontrolowania.

Spór – szczególnie ten o dużą stawkę – zawsze niesie napięcie. Presję czasu, odpowiedzialność finansową, często także osobistą. W takich warunkach łatwo o decyzje, które są reakcją, a nie strategią. A to właśnie one bywają najdroższe. Doświadczony pełnomocnik nie „podąża za emocją klienta”. On ją rozumie, ale jednocześnie tworzy dla niej ramy. Porządkuje sytuację, oddziela to, co istotne, od tego, co jedynie głośne. Bo w procesie nie wygrywa się intensywnością reakcji. Wygrywa się konsekwencją.

Spokój nie oznacza bierności. Oznacza kontrolę nad tempem, kierunkiem i zakresem działań. To zdolność do powiedzenia „nie” wtedy, gdy druga strona próbuje wymusić ruch. To umiejętność milczenia wtedy, gdy słowa mogłyby zaszkodzić. To świadomość, że nie każda odpowiedź musi być natychmiastowa. W praktyce właśnie ten rodzaj profesjonalizmu buduje przewagę. Bo sąd nie ocenia, kto był bardziej zdenerwowany. Sąd ocenia, kto był bardziej wiarygodny. A wiarygodność bardzo często zaczyna się
od spokoju.